2 czerwca 2019 roku

Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego

W Ewangeliach, które opisują Wniebowstąpienie Jezusa, nie dostrzeżemy cienia smutku.  Pewnie niejeden z nas, gdyby miał znaleźć się na miejscu, któregoś z uczniów; protestowałby, płakał i użalał się nad sobą, że  już więcej nie zobaczy swojego Mistrza i Nauczyciela. To normalne, przecież takie są pierwsze myśli człowieka, nie chcemy stracić nikogo bliskiego, boimy się tego, bo wraz z tą osobą umiera także cząstka nas i naszego dotychczasowego świata….  Pożegnania zwykle bywają trudne, a zwłaszcza te, gdy odchodzi ktoś kogo kochamy. 

Dlaczego więc uczniowie postępują zupełnie inaczej? Dlaczego nie płaczą i nie próbują zatrzymać Jezusa?

Wiedzą, że Jezus chociaż wstępuje do Ojca, jednocześnie pozostaje obecny w swoim Kościele, współdziała z uczniami i wskazuje prawdziwy kierunek naszego życia.

“Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam ducha mądrości i objawienia w głębszym poznawaniu Jego samego, to znaczy światłe oczy dla waszego serca, tak byście wiedzieli, czym jest nadzieja waszego powołania, czym bogactwo chwały Jego dziedzictwa wśród świętych i czym przemożny ogrom Jego mocy względem nas wierzących”

(Ef 1,17-23)

Autor

Komentarze są wyłączone.